خودم نوشت!!!
!!!بدون عنوان
 |
|
 |
- آبشار سرود سقوط می خواند.
- برای مردن باید یک عمر صبر کرد.
- سلام تا خداحافظی عمر می کند.
- تمام گل ها به پاییز ختم می شود.
- زندگی ام جزیره دور افتاده ای بود که جز خودم ساکنی نداشت.
- دکتری که در آستانه در ورودی زندگی مطب دارد،دکتر کودکان است.
- با زندگی به اندازه عمرم کنار می آیم ، با مرگ به اندازه حاصل ِ جمع عمرها.
- اگر برف می دانست کره خاکی اینقدر کثیف است،هنگام فرود آمدن ،لباس سفید نمی پوشید.
- آدم بدی که از خود حرف شنوی ندارد،آدم خوبی است.
- وقتی با چشم پرنده به گل پرپر می نگرم،پاییز را از نزدیک ترین فاصله می بینم.
- قلبم را آنچنان با قلبت میزان می کنم که سکوتی بین ضربان قلبهایمان شنیده نشود.
- ناخدایی که دریای فکرش طوفانی است صلاحیت هدایت کشتی را ندارد.
- گوشم آنچنان سنگین شده است که حاصل جمع فریاد ها را هم نشنیده می گیرد.
- صدای پایت به اندازه ای از نزدیک شنیده می شود که مطمئنم در خانه را باز گذاشته ام.
- فاصله ی بین سکوت قبل از تولد و خاموشی پس از مرگ را،جار و جنجال زندگی پر می کند.
- کاریکلماتورهای پرویز شاپور از کتابی با عنوان"قلبم را با قلبت میزان می کنم"
نوشته شده در یکشنبه 11 دی 1390ساعت
| 04:36 AM توسط ستاره! |
خدایا ؟
توام کم میاری؟
توام صبرت لبریز میشه؟
توام از آدما حالت تهوع بهت دست میده؟
توام دلت میخواد تو صورت یه سری از بنده هات نفرت بالا بیاری؟
توام شده هر چی چشم میندازی اطرافت فقط بنده های پست و بی خاصیتت رو ببینی؟
- تو رو تخت بیمارستان هم آدم بشو نیستی!من حتی به آدمیتت تو لحظه ی مرگت هم شک دارم!
نوشته شده در سه شنبه 6 دی 1390ساعت
| 00:22 AM توسط ستاره! |
ای طفل بی گناه که راحت نبوده ای
بیست و چهار ساعت ازین بیست و چار سال
گیرم که پیر گردی و در تنگنای دهر
با مردم زمانه بسازی هزار سال
آیا میان این همه اندوه و درد و رنج
هرگز تفاوتی کند امسال و پارسال
نوشته شده در یکشنبه 20 آذر 1390ساعت
| 00:46 AM توسط ستاره! |
اشتباه من این بود...هر کجا رنجیدم لبخند زدم!فکر کردند درد ندارد،ضربه ها را محکم تر زدند!!!
نوشته شده در چهارشنبه 11 آبان 1390ساعت
| 03:06 AM توسط ستاره! |
Menu
